ಅಸ್ತಿತ್ವ

water_lily_with_fishes

ನನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಐದನೇ ಮಹಡಿಯ ಕೆಫೆಟೇರಿಯದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನನ್ನ ತಂಡದ ಜೊತೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಿಮೆಂಟಿನಿಂದ ಕಟ್ಟಿಸಿದ ಒಂದು ಚೌಕಾಕಾರದ ಪುಟ್ಟ ಕೊಳ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಏರೋಪಿಯನ್ ಬಿಳಿ, ಗುಲಾಬಿ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಲಿಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು ಅರಳಿ ವಯ್ಯಾರದಿಂದ ಗಾಳಿಗೆ ನುಲಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೋಗು ಬರುವವರಿಗೆ ಲೈನು ಹೊಡೆದು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೂವಿನ ಬುಡಕ್ಕೆ ಅಗಲವಾದ ಹಸಿರು ಎಲೆಗಳು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಕೊಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಮೀನುಗಳು ಸ್ವಚಂದವಾಗಿ ಈಜಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆ ದೃಶ್ಯ ಎಂಥವರನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಮೂರು ಜನ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಕೊಳದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಹೂಗಳ ಅಂದವನ್ನು ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳ ಚೆಲ್ಲಾಟವನ್ನೂ ಆಸ್ವಾಧಿಸಹತ್ತಿದರು. ನಂತರ ಟಿಶ್ಯೂ ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಅನ್ನವನ್ನು ಒಂದೊಂದೇ ಅಗಳುಗಳಂತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಮೀನುಗಳು ತಡಬಡಿಸಿ ಬಡಿದಾಡಿ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು ಅನ್ನದ ಅಗಳುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನತೊಡಗಿದವು. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಹೊರಟು ಹೋದರು.

ನನಗೆ ಆ ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಚಂದ ಊಟ ಹಾಕಿ ಹೋದರು! ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಾಗಲೇ ಇತ್ತಕಡೆ ನಮ್ಮ ಊಟದ ಟೇಬಲ್ಲಿಗೆ ಬೂದು ಬಣ್ಣದ ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಸಹ ಅನ್ನದ ಅಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಅನ್ನವನ್ನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿದ. ಹಸಿದ ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಹಿಗ್ಗಿನಿಂದ ಬಂದು ಅನ್ನವನ್ನು ನುಂಗತೊಡಗಿದವು. ಅದನ್ನು ದೂರಿನಿಂದಲೇ ನೋಡಿದ ಕೆಲಸದ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿಯವ ಬಂದು ಎಲ್ಲ ಪಾರಿವಾಳಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದ. ನಾವು ” ಅರ್ರೆ ಅವುಗಳನ್ನ ಯಾಕೆ ಓದಿಸ್ತೀರಿ ಸ್ವಾಮಿ? ಪಾಪ ತಿಂತಿದಾವೆ..” ಅಂತ ಅಂದೆವು. ಅವನು ” ಸರ್, ಹಂಗೆಲ್ಲಾ ಅವುಗಳಿಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕಿ ಸಲುಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಡಿ.. ಅವು ದಿನವೂ ಬಂದು ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಹಿಕ್ಕೆ ಹಾಕಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ಮಧ್ಯೆ ಹಾರಿ ಬಂದು ಪುಕ್ಕಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಆ ಪುಕ್ಕಗಳಿಂದ ಯಾವ ಯಾವದೋ ಅಲರ್ಜಿ ರೋಗಗಳು ಬರುತ್ತೆ. ಆಮೇಲೆ ಎಂಪ್ಲಾಯೀಸ್ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದೂರು ನೀಡಿ ನಮ್ಮ ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂಗೇ ಒಬ್ಬರು ಜರ್ಮನಿ ಕ್ಲೈಂಟ್ ಬಂದಾಗ ಲೀಲಾ ಪ್ಯಾಲೇಸನಿಂದ ತಂಡ ದುಬಾರಿ ಊಟದಲ್ಲಿ ಪುಕ್ಕ ಬೀಳಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಕ್ಲೈಂಟ್ ಸಕತ್ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೂಗಾಡಿದ್ದರು. ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಕಂಪನಿ ಎಮ್ ಡಿ ಬರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ದಯವಿಟ್ಟು ಅವುಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಹಾಕಬೇಡಿ.” ನಮಗೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆವು.

ತಿನ್ನಲು ಏನೂ ಸಿಗದ ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಸೊಟ್ಟ ಮೊರೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೊಳದ ಹತ್ತಿರ ಹೋದವು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಸ್ವಚಂದವಾಗಿ ಈಜಾಡಿ ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬ ಅನ್ನ ತಿಂದು ತೇಗುತ್ತಿರುವ ಮೀನುಗಳು ಕಂಡವು. ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಚುಂಚು ತಿವಿದು ಸಿಖ್ಖಷು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕತೊಡಗಿದವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೂರದ ಮೊಬೈಲ್ ಟವರ್ ಒಂದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಈಕಡೆನೇ ನೋಡುತಿದ್ದ ಒಂಟಿ ಹದ್ದೊಂದು ತನ್ನ ಆನೆ ಕಿವಿಯಂತಹ ದೊಡ್ಡ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಬಡಿಯುತ್ತ ಕೊಳದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಿತು. ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಹದ್ದಿನ ಆರ್ಭಟಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಅರೆಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ದಿ ಹೇಳಿದವು. ಹದ್ದು ತಾನೇ ಹಿಟ್ಲರ್ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಮೀನುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಬೃಹತ್ತ್ ಚುಂಚಿನಿಂದ ಹೆಕ್ಕಲು ಶುರುಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿತು. ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬ ತಿಂದು ಮೀಸೆ ಮೇಲೆ ಕೈಯಾಡಿಸಿದಂತೆ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಚೂಪಾದ ಚುಂಚನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡಿತು. ಆಕಡೆ ಈಕಡೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ನನ್ನ ತಡೆಯುವವರು ಯಾರಾದ್ರೂ ಉಂಟೇ ಅಂತ ಹಾರಿಹೋಯಿತು.

ಲಿಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳು, ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಆಗಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತೆ ಹೋಗು ಬರುವವರಿಗೆ ಲೈನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಜಾ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಳಿದುಳಿದ ಮೀನುಗಳೂ ಸಹ ಹಾಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದವನೇ ಗೌಡ ಅನ್ನುವಂತೆ ಹಾಯಾಗಿ ಈಜಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ವಿಚಾರಗಳು ನುಸುಳತೊಡಗಿದವು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದ ಆಹಾರ ಸರಪಳಿ ನೆನಪಾಯಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಡಾರ್ವಿನ್ನನ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆಯ್ಕೆ ನಿಯಮವೂ ನೆನಪಾಯಿತು. ಒಂದು ಜೀವಿ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇರೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಇಲ್ಲವೇ ಅವುಗಳ ಆಹಾರ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪ್ರಾಣಿ ದುರ್ಬಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನೂ ಹಂಗೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಜೀವನ ನೀರಿನ ಮೇಲಿನ ಗುಳ್ಳೆ, ಯಾವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಆ ಮೂರು ಜನ ಎಂಪ್ಲಾಯೀಸ್ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಷ್ಣು ಮಹೇಶ್ವರರಂತೆ ಬಂದು ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪದ ಮೀನುಗಳು ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬ ತಿಂದು ಹಾಯಾಗಿ ಈಜುತ್ತಿರಲು ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂಡ ಪಾರಿವಾಳಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಯಮನಂತೆ ಬಂದ ಹದ್ದು ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಹೊಟ್ಟೆಯಮೇಲೆ ಹೊಡೆದು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮೀನುಗಳು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಹಿಂಗೇ ತಿಂದು ಹಂಗೆ ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಏನೇನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಮೇಲ್ ಬರುತ್ತದೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಓಪನ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದರೆ ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ ಇಮೇಲ್ ಹಾಕಿರುತ್ತಾನೆ: Dear team, We shall meet at 2.30PM IST regarding today’s pending tasks at the 3rd floor meeting room. PS: Please be prepare with your points. ಇಮೇಲ್ ನೋಡಿ  ಎಲ್ಲರೂ ಪಿಕಿ ಪಿಕಿ ಒಬ್ಬರನೊಬ್ಬರ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ “ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿ ಉಗಿತಾನೆ ಕಣ್ರೋ ” ಅಂತ ಮುಖ ಸಣ್ಣಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಸಮಯ ನೋಡಿದರೆ ೨.೨೫ ! ಊಟ ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ಬಿಟ್ಟು ಅರೆಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತಡಬಡಿಸಿ ಎದ್ದು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ನೀರು ಕುಡಿಯದೇ ಟಿಶ್ಯೂ ಪೆಪೆರಿಂದ ಕೈ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತೇವೆ.

  • ಅಮಿತ ಪಾಟೀಲ ಆಲಗೂರ । ೧೫-೦೪-೨೦೧೭
Advertisements